Ospa Gołębi

Opis choroby

Ospa gołębia to choroba wirusowa obserwowana częściej u gołębi pocztowych niż rasowych. Wywołuje ją Avipoxvirus. Bardziej podatne są gołębie młode. Dorosłe chorują rzadziej.

Objawy i przebieg choroby

Wirus ospy gołębiej powoduje strupowate narośla w błonie śluzowej i skórze. Strupy występują szczególnie na nieopierzonych częściach skóry – w kącikach oczu, w okolicach dzioba, na łapach.

Wirus ospy wydzielany jest ze śliną, wydzieliną z nosa i łzami. Ściekają na podłoże, tam zasychają, a następnie wraz z kurzem wzniecanym przez gołębie wznoszą się w powietrze. Kurz z zarazkami dostaje się do organizmu gołębia przez zranienia i mikrouszkodzenia na ciele ptaka oraz poprzez wdychanie. W krwiobiegu wirus rozmnaża się, a w końcu dostaje się z powrotem do błony śluzowej lub skóry gdzie powoduje powstanie strupowatych narośli. Ospa przeradza się w ciężką chorobę ogólną gdy dochodzi do bakteryjnego nadkażenia krost – zaczynają one wtedy ropieć.

Zarazki mogą osadzać się w błonie śluzowej nosa i gardła – powstające wtedy serowate, nieprzyjemnie pachnące narośla zatykają tchawicę i przełyk niejednokrotnie prowadząc do uduszenia lub śmierci głodowej.

Leczenie i profilaktyka

Zasadniczo ospy się nie leczy. Jeśli strupowate narośla i złogi doprowadzą do zwężenia gardła należy je ostrożnie usunąć, a zajęte miejsca pędzelkować roztworem jodu lub CANDI-VETu. Chore gołębie należy odizolować. W celu złagodzenia przebiegu choroby, obniżenia gorączki i stanu zapalnego zalecane zastosowanie preparatu ANTYWIR-VET.

Profilaktyka: Wszystkie gołębie stada bez objawów chorobowych podlegają obowiązkowemu szczepieniu. Szczepienie zapewnia ochronę przed odnowieniem się infekcji na cały rok. Przebyta infekcja ospy nie daje gołębiowi dożywotniej odporności. W rejonach częstego występowania zaleca się stosowanie wiosną profilaktycznego szczepienia zarejestrowaną szczepionką.